5
ไปบ้านไร่
 
          "ท่านจะพาข้าออกไปไหน  ข้าไม่อยากออกไปหรอกนะ  ข้าแค่อยากหนีพวกคนที่ตามข้ามาก็เท่านั้นเอง"  โบนาดพูดเสียงดังใส่ใบไม้บิน
 
          "ฟังข้านะ"  ใบไม้บินดึงแขนโบนาด  "ถ้าพวกนั้นจับเจ้าได้เจ้าโดนประหารแน่  เพราะเจ้าหนีออกม้าจากรถม้าที่ขังเจ้า"
 
          "งั้นข้าก็ต้องไปกับท่าน"
 
          "ถูกต้อง"  พูดจบใบไม้บินก็ดึงโบนาดแล้วออกวิ่ง
 
          โบนาดสลัดแขนออกแล้วยืนนิ่ง  "ข้าว่าเราออกไปไม่ได้หรอก"  โบนาดมีสีหน้าเศร้าสลด  "ถ้าท่านจะเดินไปทางใต้เรื่อย  เราก็จะเจอทะเลนะท่าน"
 
           "ข้าพาเจ้าออกไปก่อนถึงทะเลแน่ๆ"
 
           "ข้าเชื่อท่าน"
 
           "ขอบใจที่เจ้าเชื่อข้า"  ใบไม้บินยิ้ม
 
           "ข้าขอไปหาใครสักคนก่อนไปกับท่านได้ไหม"
           "ใครล่ะ"
 
           "พ่อกับแม่ของข้าเอง" 
 
           "ทำไมจะไม่ได้ล่ะ  แต่ข้าต้องไปด้วยนะ"  ใบไม้บินตอบตกลงและยื่นข้อเสนอ  "บ้านพ่อแม่เจ้าอยู่ไหนล่ะ"
 
           "ท่านไปด้วยก้ได้  บ้านอยู่ภูเขาลูกนั้นเอง"  โบนาดชี้ไปที่ภูเขาลูกเตี้ยๆทางขวา
 
           "เรารีบไปเลย"  ใบไม้บินพูดขึ้น  "ตอนนี้"  และทั้งคู่ก็เดินไปหาภูเขาลูกนั้น  ทั้งสองเดินกันนานพอสมควรจึงเจอไร่นาขั้นบันไดแปลงใหญ่  ริมสุดมีกระท่อมหลังคามุงฟางอยู่หลังเล็กๆ  พร้อมกับกังหันวิดน้ำที่ไหลลงมาจากภูเขาติดกับตัวบ้าน
 
            "นั่นแหละบ้านข้ากับพ่อแม่ข้า"  โบนาดชี้นิ้วพร้อมด้วยรอยยิ้ม  "ตั้งแต่เกิดมาข้าเข้าเมืองแค่สองครั้ง  ครั้งแรกข้าไปหาป้าของข้า  ครั้งที่สองที่ข้าไปข้าก็ถูกใส่ร้ายว่าเป็นหัวขโมย"
 
            ชายที่อยู่ในบ้านก้าวออกมาพร้อมเรียกชื่อดังลั่น  "โบนาด  ลูกหายไปไหนมา"
 

Comment

Comment:

Tweet