6
โทมัส
 
          โบนาดกับโทมัส  ทั้งสองได้พบหน้ากันอีกครั้ง  และก็วิ่งไปหากันและกันด้วยความคิดถึง
 
          "ลูกหายไปไหนมานานมากเลยนะโบนาด  สบายดีหรือเปล่า  พ่อเฝ้ารอเจ้ามานานมากๆเลย  แม่ของเจ้าก็เหมือนกัน  แม่เขาใจจดใจจ่อรอเจ้ากลับมาจากในเมือง"  โทมัสพูดกับโบนาดด้วยสีหน้ายินดีปรีดา
 
          "สบายดีมากๆเลยพ่อ"  โบนาดต้องโกหกพ่อของตัวเอง  เพราะถ้าบอกความจริงว่าโดนหมายหัวจากทางราชการอยู่ล่ะก็  พ่อของเขาคงกังวลใจน่าดู "แล้วแม่แมรี่ไปไหนล่ะ"
 
          "แม่เขาไปซื้อของที่ตลาดน่ะ"  โทมัสพูดพลางชี้นิ้วไปทางขวามือเยื้องๆทางด้านหน้า  "แล้วนี้ลูกพาใครมาด้วยเนี่ย  เพื่อนลูกเหรอ"
 
          "เขาชื่อใบไม้บินนะพ่อ  เขาเป็นคนรู้จักไม่ใช่เพื่อน"  โบนาดตอบพลางยิ้มๆ
 
          คนรู้จัก ไม่ใช่เพื่อน
 
          "สวัสดีครับ"  ใบไม้บินพูด
 
          "หวัดดี หวัดดี เข้าไปดื่มชากันก่อนนะ"  โทมัสเชื้อเชิญใบไม้บิน
 
          "ขอความกรุณาด้วยนะครับ"
 
          "ตามสบาย"  โทมัสยิ้ม  "ไม่ต้องเกรงใจ"  สักพักโทมัสก็เอาน้ำชากับขนมปังมาให้ใบไม้บิน  ใบไม้บินค่อยๆจิบน้ำชาจนหมดแก้วพลางหยิบขนมปังขึ้นมากิน
 
          "สักพักเราต้องไปแล้วนะพ่อนะ"  โบนาดพูดขึ้น
 
          ต้องไปแล้ว  นั่นหมายถึง ไปแล้วไม่กลับมาที่บ้านนี้อีกเลย  ไม่กลับมาป่านี้อีกเลย เมืองนี้อีกเลย โลกใบนี้อีกเลย หรืออาจได้กลับหรือเปล่าก็ไม่มีใครรู้ โอกาศกลับเป็น 0.1%
 
           "ไปไหนต่ออีกล่ะ"  โทมัสถาม
 
           "เราทั้งสองจะไปหาคนคนหนึ่งที่เมืองข้างๆน่ะพ่อ  อาจจะไปนานหน่อยนะพ่อนะ"  โบนาดรีบตอบความเท็จ
 
           "ระวังตัวด้วยนะลูก"
 
           "พ่อไม่ต้องห่วงลูกหรอก  ลูกดูแลตัวเองได้"
 
           เวลาผ่านไปราวหนึ่งชั่วโมง  โบนาดและใบไม้บินออกเดินทางจากบ้านไร่ของโบนาด  ขณะที่ตะวันกำลังจะลับขอบฟ้า
 
           และไม่ได้กลับมาบ้านไร่อีกเลย...
 

Comment

Comment:

Tweet

ช่วยกันเขียน Comment หน่อย big smile

#1 By kidsnovel on 2011-10-12 19:51