7
มอร์เทิลผู้โชคร้าย
 
          วันนี้เป็นวันที่เลวร้ายที่สุดของขุนนางมอร์เทิล  เขาจะต้องเข้าเฝ้าเจ้าชายอ้วนกลมซึ่งตอนนี้เลื่อนเป็นพระราชาอ้วนกลมแล้วหลังจากที่พระบิดาประชวรหนัก  วันนี้ขุนนางมอร์เทิลจะต้องแจ้งข่าวเรื่องนักโทษหลบหนีให้พระราชาทรงทราบ  เขาไม่อยากแจ้งข่าวนี้เลย  ข่าวนี้อาจทำให้เขาโดนเนรเทศก็ได้  คงต้องทำเหมือนที่เขาพูดกับนักโทษ
 
          ถ้าเจ้าไม่ผิดจริงก็ขอให้พระเจ้าช่วยเจ้าละกันนะ
 
          การพูดประชดประชันนักโทษของเขาวันนี้เขาต้องรับเองเสียแล้ว 
 
          "ขอข้าเข้าไปข้างใน  ข้ามีเรื่องจะบอกท่านพระราชา"  ขุนนางมอร์เทิลบอกทหารเฝ้าประตูคนใหม่ที่เพิ่งมาสมัครงานหลังจากทหารเฝ้าประตูคนเก่าถูกเนรเทศเพราะให้คนเข้ามาตอนพระราชา(ซึ่งขณะนั้นเป็นเจ้าชาย)กำลังเล่นหมากรุกกับเจ้าชายต่างเมืองอยู่
 
          "เชิญครับท่านขุนนาง"  ทหารนายนั้นเปิดประตูพระราชวังเสียงดัง  และขุนนางมอร์เทิลก็เดินเข้าไปด้วยอาการตัวสั่นเล็กน้อย  ทั้งๆที่เขาพยายามเก็บอาการแล้ว  ภาพเบื้องหน้าเป็นภาพโถงยาวเหยียด  ประดับประดาด้วยกระถังต้นไม้สีขาวใบใหญ่  ภายในใส่ต้นเฟิร์นใบสีเขียวอ่อน  มีกระจกที่แสงแดดส่องเข้ามาพร้อมกับม่านสีทองซึ่งเหมาะกับสีเหลืองของกำแพง  พื้นปูด้วยหินอ่อนซึ่งทำให้พระราชวังค่อนข้างเย็น  เท้าของขุนนางค่อยๆเหยียบพื้นไปทีละก้าว ทีละก้าว  ในที่สุดก็ถึงหน้าบัลลังก์ของพระราชา
 
           "กระหม่อมมีเรื่องจะกราบทูลขอรับ"  ขุนนางเอ่ยขึ้น
 
           "ว่ามาเร็วๆ"  พระราชากล่าวตอบ
 
           "คือว่า...คือ..."
 
           "เจ้าติดอ่างตั้งแต่เมื่อไหร่"
 
           "กะ..กระหม่อมไม่ได้ติดอ่างขอรับ  เพียงแตะ...แต่..."
 
           "ไม่ได้ติดอ่างก็ว่ามาเร็วๆเข้า  ข้าจะไปอ่านหนังสือ"
 
           "เพียงแต่นักโทษเด็กโบนาดหนีไปแล้วขอรับ"  ขุนนางพูดเร็วและดัง
 
           "เจ้าว่าไงนะ"  พระราชามีท่าทีโกรธขึ้นมาทันใด
 
           "ว่าเหมือนที่ว่าเมื่อกี้น่ะขอรับ"
 
           พระราชารู้สึกโกรธจนหน้าดำหน้าแดง  เนื่องจากตั้งแต่พระองค์ประสูติยังไม่มีนักโทษคนไหนหลบหนีได้แม้แต่คนเดียว
 
           "ทหาร! นำเจ้ามอร์เทิลผู้สะเพร่าไปขังคุกชั้นหนึ่ง  และไปตามล่าเด็กโบนาดมาให้ได้ เดี๋ยวนี้!"  พระราชาตวาด
 
           "ครับ!!!"  ทหารทุกนายพูดขึ้นพร้อมกับส่วนหนึ่งลากขุนนางมอร์เทิล(ซึ่งตอนนี้เป็นมอร์เทิลเฉยๆไม่มีขุนนาง)ออกไปจากท้องพระโรง
 
           "ปล่อยข้าไปเดี๋ยวนี้นะ"  ขุนนางพูดเสียงดัง  "นี่คือคำสั่ง!!!"
 
           "ถ้าท่านไม่ผิดจริงก็ขอให้พระเจ้าช่วยท่านละกันนะ"  นายทหารนายหนึ่งพูดพร้อมหัวเราะ
 
 

Comment

Comment:

Tweet

เน้นอธิบายมากขึ้นในตอนนี้ cry Hot! Hot! Hot! Hot! Hot!

#1 By kidsnovel on 2011-10-13 19:49